Τὸ κάλεσμα τῶν Ἀποστόλων

Εἶναι βασικὸ γιὰ ἐμᾶς νὰ κατανοήσουμε τὴ σχέση ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα στὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀποστόλους. Ἄν μελετᾶτε τὸ Εὐαγγέλιο, θὰ δεῖτε ὅτι οἱ Ἀπόστολοι καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς γεννήθηκαν καὶ ἔζησαν στὴν ἴδια περιοχή. Ὁ Χριστὸς ἦρθε νὰ ζήσει σὰν παιδὶ στὴν Ναζαρέτ∙ οἱ Ἀπόστολοι ἔζησαν ὅλοι γύρω ἀπὸ τὸν τόπο Του. Δὲν γνωρίζουμε τίποτα ἀπὸ τὰ νεανικὰ χρόνια αὐτῶν τῶν ἀνδρῶν, ἀλλὰ ἄν σκεφτοῦμε ὅτι ἡ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας βρισκόταν σὲ ἀπόσταση μικρότερη τῶν 4 μιλίων ἀπὸ τὴν Ναζαρέτ, ὅτι ὅλες οἱ πόλεις καὶ τὰ χωριὰ, ὅπου ὁ Πέτρος, ὁ Ἀνδρέας, ὁ Ἰωάννης καὶ ὁ Ἰάκωβος καὶ οἱ ἄλλοι μαθητὲς ἔζησαν, βρίσκονταν γύρω ἀπὸ τὸ ἴδιο μέρος, μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε ὅτι εἶχαν συναντήσει δεῖ καὶ ἀκούσει τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς παιδὶ καὶ ὡς νέο.

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ἰουνίου 2023, Β΄ Ματθαίου (Ἰω. ζ΄ 37-52, η΄ 12)

Tῷ καιρῷ ἐκείνῳ, περιπατῶν ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίµωνα τὸν λεγόµενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀµφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω µου καὶ ποιήσω ὑµᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ µετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

 

Ἡ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν

Ἀγωγή! Μεγάλη ὑπόθεση! Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ὁ Μ. Ἀλέξανδρος ἔλεγε πὼς ὁ πατέρας του (Φίλιππος) τοῦ εἶχε δώσει «τὸ ζῆν» ἀλλὰ ὁ δάσκαλός του (Ἀριστοτέλης) «τὸ καλῶς ζῆν» (Πλούταρχος Ἀλέξ. Ζ’– Ἡ’ στὴ Θρησκευτικὴ καὶ Ἠθικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία, λ. Ἀλέξανδρος). Τί τιμὴ ἂν οἱ γονεῖς κατορθώνουν καὶ τὰ δύο!

Κατὰ τὴν Πατερικὴ ἔκφραση ἀποτελεῖ «τέχνη τεχνῶν καὶ ἐπιστήμη ἐπιστημῶν νὰ καθοδηγεῖς ἄνθρωπο, τὸ πιὸ πολυτρόπο καὶ πιὸ ποικίλο ἀπὸ τὰ ζῶντα» (Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγος 2, Ἀπολογητικός της εἰς Πόντον φυγῆς, 16), «ποὺ εἶναι σὰν κάποιος δεύτερος κόσμος, σὲ μικρὸ [μέγεθος] μέγας»· καὶ τοῦτο γιατί ὁ Δημιουργὸς τὸν ἔχει καταστήσει «βασιλιὰ [ὅλων] τῶν ἐπὶ γῆς, ποὺ βασιλεύεται ἄνωθεν [ἀπὸ τὸν Κύριο]… ζῶο… διὰ τῆς ροπῆς πρὸς τὸν Θεὸ θεούμενο – τὸ πέρας [τέρμα καὶ σκοπὸς] τοῦ μυστηρίου» (Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγος 38, Εἰς τὰ Θεοφάνεια, 11).

ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 10 ΚΑΙ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2023 ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

Αναστασία Γώγου

Η μοναδικότητα και διαχρονικότητα της Ελληνικής Γλώσσης

Την Κυριακή 07 Μαΐου 2023 στις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44, Εξάρχεια, πραγματοποιήθηκε ομιλία της διακεκριμένης φιλολόγου κ. Αναστασίας Γώγου με θέμα "Η μοναδικότητα και διαχρονικότητα της Ελληνικής Γλώσσης". 

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Ἰουνίου 2023, τῶν Ἁγίων Πάντων (Ἑβρ. ια΄ 33-ιβ΄ 2)

33 οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰρ­γάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέ­τυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφρα­ξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμ­βολὰς ἔκλιναν ἀλλο­τρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπα­νίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύ­χω­σιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­τι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθη­σαν, ἐπειράσθη­σαν, ἐν φό­νῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερού­μενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

ιβ΄ 1 Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέ­χω­μεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, 2 ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τε­λει­ω­τὴν Ἰησοῦν.