Α) Αναμνήσεις του Γέροντος Σωφρονίου από τα παιδικά και νεανικά του χρόνια.
Ο Γέροντας Σωφρόνιος συχνά θυμόταν ότι, πριν από την αναχώρησή του από την Ρωσία για το εξωτερικό, η μητέρα του τού έδωσε ένα μικρό επιστήθιο σταυρό ως ένδειξη της μητρικής της ευλογίας. Ήταν η εποχή που ο ίδιος είχε προσελκυσθεί από Ανατολικές θρησκείες αφήνοντας την πίστη της νεανικής του ηλικίας. Δέχτηκε όμως τον μικρό αυτό σταυρό για να μη στεναχωρήσει τη μητέρα του. Με την πάροδο του χρόνου, όπως έλεγε ο ίδιος, αισθανόταν όλο και ισχυρότερα τη δύναμη της ενέργειας της μητρικής ευλογίας που τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή.
[Είχε πάντα μαζί του τον σταυρό αυτόν. Ζήτησε μάλιστα να τον θάψουν με αυτόν και να βάλουν στον τάφο του λίγο χώμα από τον τάφο της μητέρας του πού το είχε φυλάξει ύστερα από ένα ταξίδι του στη Ρωσία].
Περισσότερα: Ἡ ευθύνη και ὁ ρόλος των γονιών κατά τόν Γέροντα Σωφρόνιο
31 ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι. 32 ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἀρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν Δαμασκηνῶν πόλιν πιάσαι με θέλων, 33 καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπορεύετο ὁ Ἰησοῦς εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
Στά ἱερά Εὐαγγέλια ὁ Ῥωμαῖος στρατιώτης πού λόγχευσε τὴν ἀκήρατη πλευρὰ τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἰησοῦ εἶχε τὸ ἀξίωμα τοῦ Κεντυρίωνα – Ἑκατοντάρχου. Τὸ ὄνομά του «Λογγίνος» ἀναφέρεται στό ἀπόκρυφο Εὐαγγέλιο τοῦ Νικοδήμου καὶ πιθανῶς νά προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη «λόγχη». Ὁ Ἅγιος αὐτὸς τοῦ Γολγοθᾶ, ἦταν ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς. Γεννήθηκε στήν ἁγιοτόκο Καππαδοκία καὶ ὑπηρετοῦσε στόν ῥωμαϊκὸ στρατὸ ὑπό τίς διαταγὲς τοῦ Ποντίου Πιλάτου. Ἦταν ἐπικεφαλῆς τῆς ὁμάδος πού ἐπιτηροῦσε τὰ ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου μας, τοὺς ἐμπτυσμούς, τοὺς κολαφισμούς, τὸ ἀκάνθινο στεφάνι καὶ τή φρικτή σταύρωσή Του.
8 Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· 9 μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. 10 αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, 11 εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος. 12 Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. 13 Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. 14 μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι. 15 Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.
